Daar zijn we weer, de mannen van Recort, met een nieuwe blog. Na een kleine sabbatical van pakweg een dik jaar hebben we weer voldoende energie en muzikale kennis op gedaan om ons miljoenen publiek te vervelen met blogs over één van onze grootste hobby’s: goede muziek. Dat wij niet stil hebben gezeten blijkt uit het feit dat door ons concerten zijn bezocht van grootheden als Wet Wet Wet, Holly Johnson (Frankie goes to Hollywood), Duran Duran en vele andere. Daarover later veel meer.

Afgelopen verjaardag kreeg ik van mijn lieftallige vriendin tickets voor het Haagsche open lucht concert “Night at the Park”. Een fantastisch cadeau aangezien ik de vorige editie ook met mijn vriendin had bezocht en hier onder andere mijn helden van Duran Duran heb mogen zien spelen. Tevens was toen ook UB40 van de partij.  De line-up van het concert wordt meestal in etappes aan het publiek getoond. Dit betekend dat om de zoveel tijd er een nieuwe band of artiest op social media wordt voorgesteld die dit jaar te bewonderen is op het concert. Deze editie kon voor mij al niet meer stuk aangezien de organisatie al vroeg bekend maakte dat Holly Johnson op het podium zou staan. Holly Johnson is natuurlijk bekend als de zanger van Frankie goes to Hollywood. Met grote hits als “Relax”, “Two Tribes” en “Welcome to the Pleasuredome” maakte hij hoogtijdagen mee in de jaren tachtig.  Maar zoals bekend was het concert niet alleen maar Holly Johnson. Bij Wet Wet Wet moest ik toch even op Spotify luisteren welke hits zij zowel dan hebben gemaakt. Het best beluisterde nummer, met 16 miljoen streams, is “Love is all around”. Bij het beluisteren van het begin van het nummer gaat er een klein belletje rinkelen. “Volgens mij heb ik dit eerder gehoord in een film” is de gedachte die in mijn hoofd rondgaat. Door even te gluren op Wikipedia blijkt dat de gedachte klopt. Het nummer is de soundtrack van de film “Four weddings and a funeral”. Toch bijzonder dat de muziek aan de hand van films wordt herkend. Het bracht mij op het idee om via deze blog een aantal van dit soort nummers, die mede bekend zijn geworden door een film of serie. Of die juist door een film een enorm succes hebben geboekt.

The Breakfast Club (1985)

Ongetwijfeld één van de beste films uit de jaren tachtig. Overigens moeten dit de Simple Minds ook hebben gedacht nadat de film in de bioscopen draaide. De Schotse band was in één klap wereldberoemd door de soundtrack van deze film te maken. Sindsdien wordt het nummer “Don’t you forget about me” gezien als een klassieker en bijna dagelijks gedraaid op de radiostations in binnen- en buitenland. Ook in de jaarlijkse top 2000 van Radio 2 doet het nummer het meer dan goed. Jaarlijks is het nummer terug te vinden tussen de plaatsen 200 en 300.

 

Overigens is dit niet het enige nummer wat in de film te horen is. Wanneer de jongeren even geen last hebben van de conrector wordt de bibliotheek en het hok van de conciërge goed doorzocht. Een van de jongeren speelt de DJ en zet een album op wat hij zojuist in datzelfde hok van de conciërge heeft gevonden Het is het nummer “We are not alone” van Karla DeVito. Karla DeVito kan iedereen nog kennen van de clip “Paradise by the Dashboard light”. Ondanks dat iedereen denkt dat zij de mede zangeres is van dit nummer is dit toch niet helemaal waar. Karla DeVito playbackt alles wat Ellen Folley heeft ingezongen. De reden is dat Karla DeVito toentertijd wel zou meegaan met de tour van Meatloaf in tegenstelling tot Ellen Folley. Gelukkig voor Karla DeVito had ze ook haar eigen succes. Waaronder dus met het nummer “We are not alone”.

Saturday Night Fever (1977)

Oke, een lastige vraag. Het succes van de Bee Gees, komt dat door de film Saturday night fever, of komt het succes van de film door de muziek van de Bee Gees? Het nummer “Jive Talkin” van de Bee Gees werd in 1975 een grote hit. Twee jaar later werden de Gibb brothers gevraagd of zij de muziek voor de film “Saturday Night fever” wilden componeren. Nadat de film uit was veranderde de relatie tussen de muziek en de film industrie. Allereerst ontstond er door de film een enorme populariteit voor Disco. Voor de film was Disco nog niet heel populair en werd het alleen in kleinere discotheken gedraaid. Na de film veranderde dit landschap en werd Disco op dat moment de populairste vorm van muziek en dans. Mede door de muziek in de film zag je dat ook de BeeGees enorm populair werden. In de film worden zes nummers van de Bee Gees gedraaid. Dit zijn namelijk: “Jive Talkin”,”You Should Be Dancing”, “More then a Woman”, “Stayin Alive”, “How deep is your Love” en natuurlijk “Night fever”. Na de film waren de platen en singeltjes van de Bee Gees niet aan te slepen. Op het hoogtepunt kon het zo zijn dat vier singles uit de film in de hitlijsten stonden.  Dat het de Bee Gees en de makers van de film niet in de koude kleren heeft gezet is wel duidelijk. Maar tevens heeft het aan de wereld bewezen dat een film als  schatbare reclame kan dienen voor een album of single voor band of artiest

.

Miami Vice (1984-1990)

Sonny Crocket en zijn maatje Tubbs waren in de jaren 80 ongekend populair. Samen vormden zij een politieduo, die zich voordoen als drugsrunners, die de  straten van Miami schoon hield van criminaliteit en andere illegale activiteiten. De serie was zeer populair bij jong en oud. De makers van de serie hadden de les van “Saturday Night Fever” nog goed in hun geheugen. De serie had een aantal sponsors in de hand genomen waaronder Hugo Boss, Versaci en Ray-Ban. Alles wat de acteurs droegen was op advies van de sponsors die vervolgens de winst zagen verdubbelen. De kijkers van het programma waren idolaat van hun helden en wilden hetzelfde dragen als wat er in de serie werd gedragen. Ook de muziek in de serie heeft de hitlijsten gehaald. De muziek werd gecomponeerd door Jan Hammer. Onder andere Miami Vice Theme en Crockett’s Theme deden het mede door het succes geweldig in de hitlijsten. De makers waren meer dan tevreden maar wilden toch ook iets anders proberen. Sonny Crockett die gespeeld werd door Don Johnson werd gevraagd of hij ooit had nagedacht over een zang carrière. Don had geen idee of het wat voor hem was, maar goed wat maakt het uit. Hij was immers mega populair. In totaal maakte Don Johnson twee albums. Het nummer “Heartbeat” van het gelijknamige album wordt tot slot van rekening ook nog eens een hit. Maar zou het ook een hit geworden zijn als elke andere zanger/zangeres dit had ingezongen die iets minder bekend zou zijn? De fans zouden natuurlijk altijd achter Don staan en het tevens een geweldige zanger vinden. Ik betwijfel het, oordeel zelf zou ik zeggen…

Dirty Dancing (1987)

Wederom een dansfilm waar de muziek een meer dan belangrijke rol in speelt. Ditmaal niet het openingsnummer maar het nummer van de belangrijkste en mooiste scene van de film. De einddans moet gedaan worden tijdens het open podium van het vakantiepark. De rijke Frances Baby Houseman (gespeeld door Jennifer Grey) en haar dansleraar Johnny Castle (gespeeld door Patrick Swayze) hebben, met vele ups en downs, geoefend op de einddans. Maar juist op het einde lijkt alles voor niets geweest. Totdat Johnny toch op komt dagen en Baby meeneemt het podium op. Snel wordt nog even de juiste plaat gezocht alvorens de einddans kan beginnen. “(i’ve had) the time of my life” schalt uit de speakers van de kantine van het vakantiepark. De einddans gaat perfect en alles wat mislukte tijdens de voorbereidingen gaat nu goed. Zoals u leest is hier duidelijk sprake van een happy end. Goed tot zover het eind van de film, maar nu terugkerend naar de muziek. Bill Medley en Jennifer Warnes zijn de stemmen achter het nummer. Zij kregen mede voor dit nummer een Grammy, een Oscar en tot slot werd het nummer uitgeroepen tot hit van het jaar 1988. Allemaal fantastisch natuurlijk en zeker verdiend. Echter had niemand wat van beide gehoord voor de film en na de film hebben beide ook niet meer in de schijnwerpers gestaan. Is hier sprake van een tweetal eendagsvliegen of twee die optimaal geprofiteerd hebben van het succes van de film? Overigens geldt dit natuurlijk ook voor Eric Carmen die veel ups en downs had in zijn muzikale carrière. Het nummer “Hungry Eyes” zong hij in voor deze film. Het bleek ook voor hem een geldige oppepper. Zo heeft deze film ook voor wat minder bekende artiesten veel betekend en hun toch wereldfaam gegeven.

Purple Rain (1984)

Alles wat voorheen is besproken kan natuurlijk ook gecombineerd worden. Purple Rain is een film waar Prince de hoofdrol in speelt. Tevens kan deze film ook gezien worden als een biografie van het vroege leven van Prince. Maar het was voor hem ook een geweldige dubbele kassa. Allereerst werd de film zeer goed ontvangen bij het publiek en een succes. Daarnaast werd er vanuit de film een album gemaakt met de liedjes die in de film werden gespeeld. Het album werd overigens een maand eerder uitgebracht dan de film. De combinatie maakte van Prince zowel als acteur en muzikant een wereldster. In 2000 stond de teller van de verkoop van albums op 16,3 miljoen. Helaas is Prince sinds kort niet meer onder ons. Maar er zijn genoeg manieren om hem te herdenken. Zowel het album als de film zijn klassiekers geworden en zullen dat voor altijd ook blijven.