Toen wij (Rein en ik) nog het radioprogramma “The Pleasuredome” op Krush Radio presenteerden hadden wij bijna wekelijks een item over “Muziek uit GTA”. GTA (Grand Theft Auto) is een gewelddadig computerspel op de XBOX en Playstation en draait om geld, macht en misdaad. In het spel is het ook de normaalste zaak van de wereld dat je een auto van iemand anders toe-eigent. Het mooie is dat het spel zeer realistisch is. Wanneer je in zo’n auto rijd kan je ook kiezen uit diverse radiozenders. Zo is er een zender voor de Mexicanen met vrolijke liederen, een zender voor de huisvrouw zoals Skyradio en een rockzender genaamd “Los Santos Rock Radio”. En u raad het waarschijnlijk wel, dit was de zender die wij voornamelijk aan het beluisteren waren terwijl wij schietend achterna werden gezeten door diverse politie eenheden. Onder andere “The Small Faces” met “Ogden’s Nut Gone Flake” en “Gerry Rafferty” met zijn “Baker Street” hoor je op deze zender voorbijkomen. Het mooie is ook dat de zender zich aanpast aan de omstandigheden waarop jij je op dat moment bevind. Zo reden wij onderweg naar een drugsdeal in zeer slecht en regenachtig weer. Vervolgens hoorden wij op de radio het nummer “Rain” van de Noord-Engelse band “The Cult”. Het hele spel kon mij even niet meer schelen en mijn muziekhartje begon iets sneller te kloppen. Wat een geweldig rocknummer! Het nummer is afkomstig van het album “Love” uit 1985. Tijd om dit album en de band een beetje uit de regen in het zonnetje te zetten.

Het album

Het album was pas het tweede album voor de “The Cult”. Voor “Love” maakte zij het album “Dreamtime”  wat voor een nieuwe band behoorlijk goed scoorde in de Engelse hitlijsten. Echter bleef het succes beperkt tot hun geboorteland. Ik schrijf hier overigens wel dat het om een nieuwe band gaat echter is dat niet helemaal correct. De band bestond namelijk al en had inmiddels wat platen uitgebracht. Zij deden dit echter onder de bandnaam “Death Cult”.  Echter wilde de band af van het feit dat zij hierdoor alleen Gothics als fans hadden en hiermee ook geassocieerd werden. Om niet onder een bepaalde subgroep in de samenleving te vallen verkorte de bandleden de naam tot “The Cult”. Het eerste album bleef dus echter beperkt tot landelijke Engelse bekendheid, maar het tweede album maakte de band in één klap wereldberoemd. Op het album “Love” stond onder andere het nummer “She Sells Sanctuary” wat tot op de dag van vandaag word gebruikt in diverse film en videospellen. Daarnaast word het nummer zeer vaak gecoverd door bekende artiesten en bands (Keane, Britt Black en The Dandy Warhols). Het was dan ook niet verrassend dat “She Sells Sanctuary” later dat jaar als single werd uitgebracht. Ook “Rain” en “Revolution” werden later als single uitgebracht. Het album is zeer herkenbaar aangezien gitarist Billy Duffy op zijn gitaar “The Gretsch White Falcon” vaak dezelfde klanken en tonen speelt in de nummers op het album. Dit is goed te horen in de nummers “NirvanaBig Neon GlitterHollow Man en Love“. Verder op het album staan de nummers “Black AngelPhoenix en het vrij rustige Brother Wolf; Sister Moon“. Alle nummers op het album worden ingezongen door Ian Astbury. Het album word in 30 verschillende landen uitgebracht en er worden ongeveer 2,5 miljoen platen verkocht.

Het vervolg

Helaas voor de band blijkt het succes van “Love” niet geëvenaard te worden. De albums na “Love” (Electric en Sonic Temple bekend van onder andere “Edie“) zitten nog steeds in de flow van het eerdere succes maar voorzichtig ziet de band de inkomsten teruglopen. Om terug te vallen op het oude succes brengt de band “Pure Cult” uit. Het is een verzamelalbum met de grootste hits van de band.  Het werkt, de band staat met het album een aantal weken in de hitlijsten. Echter zijn er ook problemen binnen de band. Zanger Ian Astbury en gitarist Billy Duffy verschillen zeer van mening welke muziek richting de band op moet gaan. In 1992 treed de band nog wel op in Nederland op het festival PinkPop. De band veroorzaakt op dit festival een grote ruzie met organisator Jan Smeets. De band is verplicht om uiterlijk voor middernacht te stoppen met spelen. Echter gaat de band na middernacht door wat tegen de regels is.  Drie jaar na het festival PinkPop gaan de bandleden uit elkaar en stopt “The Cult”. Ian Astbury treed later vervolgens onder andere op als de zanger van “The Doors of the 21st Century”. Dit doet hij samen met Robby Krieger en Ray Manzarek. In 1999 komt “The Cult” wel weer bij elkaar en brengen zij in 2001 een nieuw album uit. Volgens recensies is dit album muzikaal geweldig. Echter zijn de inkomsten niet hoog. Ian Astbury blijft ondertussen verbonden aan “The Doors of the 21st Century” en gitarist Billy Duffy doet zo links en rechts wat projectjes. In 2007 maakt Ian Astbury bekend dat hij stopt met “The Doors” en dat hij weer fulltime wil werken als zanger van “The Cult”. Ook Billy Duffy sluit zich erbij aan. Chris Wyse (bassist van Mick Jagger en Ozzy Osbourne) en drummer John Tempesta (Rob Zombie) maken “The Cult” compleet. De band treed nog steeds op en maakt nog steeds nieuwe albums. Het laatste album “The Choice of Weapon” is uitgebracht in 2012 en bleek een succes. Het bereikte plaats 1 in de U.K. Rock Chart en plaats 36 in Amerika. De band heeft inmiddels bekend gemaakt te werken aan een nieuw album wat uitkomt in 2015. Persoonlijk kan ik niet wachten en tot die tijd genieten van eerder succes!