Het is weer december en dat betekent dat het weer tijd is voor de gebruikelijke jaarlijstjes. Dit jaar is er zoveel goede muziek uitgebracht, dat het nog knap lastig was om een kleine selectie te vormen van wat nou echt het aller-allerbeste is dat 2014 ons heeft gebracht. Uiteindelijk heb ik toch een top 10 kunnen maken en die ziet er als volgt uit:

 

10. Yes – Heaven And Earth

Hoewel dit album door veel fans niet zo goed ontvangen werd en bakken kritiek over zich heen krijgt, vind ik dit toch weer een mooi album van de prog-veteranen. Op dit album is een enigszins toegankelijkere sound te horen en zijn veel van de nummers erg relaxed van opzet. Dit wil zeggen dat je geen drukke volgestopte nummers hoeft te verwachten, maar gewoon een lekker rustig plaatje om heerlijk bij te ontspannen. Uiteraard is prog nog steeds aanwezig bij de heren, maar het componeren van goede songs stond blijkbaar voorop bij het maken van dit album. Voor een band die al zeker 45 jaar meegaat is dit toch nog een zeer mooie plaat en heeft Yes dus nog zeker recht van bestaan.

Toptracks: ‘Believe Again’, ‘Subway Walls’

 

9. Mastodon – Once More ‘Round The Sun

Ik moet zeggen dat ik nooit ‘s werelds grootste fan van Mastodon ben geweest. Hoewel ik ze altijd wel sterke albums vind uitbrengen, hebben ze me nooit echt volledig overtuigd. Toch was ik erg benieuwd naar hun nieuwe album en gelukkig heb ik die ook maar gecheckt, want dit is echt een top plaat! Hiermee plaatst Mastodon zich voor mij direct in de top 10 van dit jaar. Het album is lekker stevig, zit vol met vette riffs en onvoorspelbaarheid, maar weet het toch ook makkelijk toegankelijk te houden door vrij catchy nummers te schrijven. Hierdoor ben ik meteen weer even het oudere werk van Mastod0n opnieuw gaan ontdekken en het komt warempel ineens allemaal aan. ‘Once More ‘Round The Sun’ is dus een dikke aanrader en ik ben zeer benieuwd wat ze ons volgende keer gaan brengen!

Toptracks: ‘The Motherload’, ‘Asleep In The Deep’, ‘Halloween

 

8. Pink Floyd – The Endless River

Van dit album had ik zeer lage verwachtingen. Er zou een nieuw Pink Floyd album komen met bewerkte ‘overblijfselen’, ofwel restmateriaal, van de opnamesessies van The Divison Bell uit 1994. Hoe goed kan dat nou zijn? Het is niet voor niks dat deze opnames het album indertijd niet hadden gehaald…. Nou, ik kon er niet meer naast zitten, want dit is een pracht van een album en een waardig afscheid van deze legendarische band. De stukken muziek zijn allemaal mooi verweven tot 4 grote composities die allemaal heerlijk in elkaar overlopen. Hoewel het album bijna volledig instrumentaal is (op het laatste nummer na), mis ik de zang geen minuut. Deze geweldige instrumentaaltjes doen denken aan platen als ‘The Wall’, ‘Wish You Were Here’, ‘Animals’, ‘Dark Side Of The Moon’.. noem maar op. Elk stadium van de band Pink Floyd lijkt hier even voorbij te komen en daarmee is deze plaat een mooie samenvatting van alles wat deze band ons over de jaren heen aan muziek heeft gebracht en een briljante ode aan de overleden toetsenist Richard Wright.

Toptracks: ‘Sum’, ‘Anisina’, ‘Autumn ’68’

 

7. Opeth – Pale Communion

Lees mijn uitgebreide review van dit album hier!

 

6. Flying Colors – Second Nature

Jawel, ook deze heb ik al besproken. Klik hier om mijn review te lezen!

 

5. Epica – The Quantum Enigma

Epica heeft wat mij betreft nog geen slechte plaat uitgebracht, maar deze blaast ze toch allemaal wel omver. Dit album beukt als een gek (mede door de geweldige productie) en de stevige nummers worden mooi afgewisseld met een aantal ballads. De koren en het orkest zijn nog meer aanwezig dan ooit en het geheel komt daardoor nog bombastischer over dan wat we al van Epica gewend waren. Dankzij de afwisseling van heerlijk beukende riffs en mooie melodieën is dit een album wat je keer op keer wilt aan zetten.  Voor de liefhebbers van symfonische metal met een proggressief randje is dit album een absolute must!

Toptracks: ‘Sense Without Sanity – The Impervious Code’, ‘Unchain Utopia’, ‘Chemical Insomnia’

 

4. Bigelf – Into The Maelstrom

Alhoewel hun vorige album ‘Cheat The Gallows’ toch mijn favoriet blijft, is dit toch wel een van de beste albumreleases van dit jaar. Alle elementen die zorgen voor de typische Bigelf-sound zijn weer aanwezig: rauwe gitaren, een Mellotron, een Hammond orgel, een Mini Moog, vet baswerk, de uitstekende strot van bandleider Damon Fox en natuurlijk een echte 70’s vibe. Op dit album wordt Damon bijgestaan op drums door niemand minder dan Mike Portnoy, oftewel de drumpartijen zijn natuurlijk weer dik in orde! Een geweldig staaltje retro prog-rock zoals je van Bigelf verwacht. Als je niet weet wat je je bij Bigelf voor moet stellen… bedenk alle grote (prog)rock bands uit de jaren 70, bijvoorbeeld Deep Purple, Black Sabbath, Pink Floyd, Queen enz., en gooi ze in de blender. Het resultaat: Bigelf.

Toptracks: ‘Mr. Harry McQuhae’, ‘Control Freak’, ‘High’, ‘ITM’

 

3. The Devin Townsend Project – Z²

‘Z²’ is voor mij het beste dat Devin Townsend ooit heeft uitgebracht. Alles wat zo vet is aan de muziek van deze man zit wel in dit album. ‘Z²’ is een dubbelalbum bestaande uit de 2 albums ‘Sky Blue’ en ‘Dark Matters’. Op ‘Sky Blue’ horen we de serieuze kant van Devin Townsend terug in een soort poppy metal zoals hij ook al maakte op zijn album ‘Addicted’. Ook op dit album wordt hij op de zang bijgestaan door de prachtige stem van Anneke van Giersbergen. De nummers zijn stuk voor stuk heerlijk heavy en tegelijkertijd zeer catchy. Soms zelfs zo catchy dat het bijna op de radio had gekund.

‘Dark Matters’ laat de andere kant zien van muzikaal genie Devin Townsend. Het is het vervolg op zijn cult klassieker ‘Ziltoid The Omniscient’, dat ging over een alien die op aarde kwam om op zoek te gaan naar de allerbeste bak koffie. In dit deel keert Ziltoid terug naar aarde en wordt het natuurlijk weer 1 grote chaos! Het verhaal zit vol met de banale humor van Devin Townsend en zorgt ervoor dat je met een grote glimlach op je gezicht zit te luisteren. Zie het als een soort over-the-top progressive/symphonic metal musical spektakel!

Als je nog niet bekend bent met het werk van Devin Townsend is dit dubbelalbum de perfecte introductie in zijn gekke muzikale brein. Bijna 2 uur aan muziek en het verveeld geen minuut! Krijg dat maar eens voor elkaar!

Toptracks: ‘Fallout’, ‘Sky Blue’, ‘Before We Die’, ‘March Of The Poozers’, ‘Earth’

 

2. Transatlantic – Kaleidoscope

Yes! 5 jaar na hun album ‘The Whirlwind’ is Transatlantic terug met een nieuw meesterwerkje! Transatlantic is één van de meest interessante supergroepen die er op dit moment bezig zijn, bestaande uit: Neal Morse (ex-Spock’s Beard, Flying Colors), Mike Portnoy (ex-Dream Theater, The Winery Dogs, Flying Colors), Pete Trewavas (Marillion) en Roine Stolt (The Flower Kings). Flinke namen uit het progwereldje dus. Eens in de zoveel tijd komt Transatlantic weer bij elkaar om een geweldig staaltje prog op te nemen. Dit is daarmee ook pas het vierde studioalbum sinds de oprichting in 2000.
Op Kaleidoscope krijgen we weer alle Transatlantic-goodness die we verwachten: heerlijke progressive rock die flink geïnspireerd is door de grote namen uit de jaren ’70, zoals Yes en Genesis. Op het album vinden we 2 super epics die samen alleen al bijna voor een uur aan muziek zorgen! Daarnaast staat er nog een drietal kortere nummers op die ook zeker geweldig zijn, maar uiteraard gaat de meeste aandacht uit naar de epics die het album openen en afsluiten. Eerlijk gezegd denk ik zelf dat dit het sterkste is wat Transatlantic tot nu toe aan muziek heeft uitgebracht, maar daar zijn de meningen over verdeeld. Ik zou zeggen zoek deze plaat lekker op en geniet van de trip!

Oh ja, als je de special edition hebt, krijg je er ook nog een bonusdisc bij met nog bijna een uur aan briljant uitgevoerde covers! Zeker de moeite waard!

Toptracks: ‘Into The Blue’, ‘Kaleidoscope’

 

1. IQ – The Road Of Bones

IQ’s ‘The Road Of Bones’ is voor mij het album van het jaar! Deze fantastische plaat heeft me zo overdonderd dat er eigenlijk geen twijfel mogelijk was over de nummer 1 plek. IQ is een band die al meegaat sinds begin jaren ’80, echter leerde ik ze pas dit jaar kennen. Ik las wat goede verhalen over de release van dit nieuwe album en er werd gesproken over Genesis invloeden… Ik als groot Genesis fan moest dit toch maar even gaan checken. En ja hoor, ik hoor de Genesis invloeden er ook zeker in terug, maar er kan vooral gezegd worden dat IQ een hele fijne eigen sound heeft. Ik ben na dit album ontdekt te hebben maar gelijk in de discografie van deze band gedoken en ook daar heel veel moois tegengekomen.
Terug naar dit album, er bestaat een versie met 1 disc en een versie met 2 discs. De tweede disc bevat ‘bonusnummers’, maar deze bonusnummers zijn zo verschrikkelijk goed dat ze niets onderdoen voor de eerste disc van dit album en daarom kun je ‘The Road Of Bones’ beter zien als dubbelalbum. Zo krijg je bijna 2 uur aan top muziek van IQ.
Absoute nummer 1 van dit jaar en ik ben benieuwd wat de toekomst nog gaat brengen voor IQ!

Toptracks: ‘The Road Of Bones’, ‘Without Walls’, ‘Constellations’

 

Zo, dat was het dan, mijn jaarlijst van 2014. Ken je nou helemaal niks van de bovengenoemde bands, doe eens gek en zoek wat van deze albums op. Je weet nooit wat je nog allemaal kunt ontdekken!

 

Er waren toch wel meer goede releases in 2014?

Ja natuurlijk waren er veel en veel meer goede album releases in 2014! Dus hier nog even het lijstje met alle albums die je ook zeker moet gaan cheken, maar helaas net niet de top 10 gehaald hebben:

Within Temptation – Hydra
Iced Earth – Plagues Of Babylon
Machine Head – Bloodstone And Diamonds
Jack White – Lazaretto
Xandria – Sacrificium
Sanctuary – The Year The Sun Died
Sun Rider – Fuzz Mountain
Evergrey – Hymns For The Broken
Anathema – Distant Satellites
Arch Enemy – War Eternal
Haken – Restoration (EP)
Steve Rothery – The Ghosts Of Pripyat
Killer Be Killed – Killer Be Killed
Dave Kerzner – New World
Delain – The Human Contradiction
Eluveitie – Origins
Gamma Ray – Empire Of The Undead
Hekz – Caerus
Slipknot – .5 The Gray Chapter
Judas Priest – Redeemer Of Souls
Monuments – The Amanuensis
Revocation – Deathless
Sabaton – Heroes
Scar Symmetry – The Singularity (Phase I: Neohumanity)
Tuomas Holopainen – The Life And Times Of Scrooge